25 Μαρτίου
https://www.saintpaul-delasalle.gr/mathaino-diaskedazontas-c-d?fbclid=IwAR1kgU4ICsg9RihnDIHmTLY6oQw4TG8L_m_MF4SMMWyIncA_0sWjoOhMMw8
Πολυτεχνείο
https://www.elniplex.com/εκπαιδευτικό-animation-η-εξέγερση-του-πολυτε/?fbclid=IwAR0kk-zOFX2cURaTPh08yPN1DmJnsoiMXoLzS44a9l4oApimoMtoCnXJDT0
Αφού προσπεράσετε τον σκόπελο του πρωινού ξυπνήματος, εκμεταλλευτείτε τον κοινό σας χρόνο κατά τη διάρκεια του πρωινού ή της διαδρομής προς το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό, για να παίξετε βάζοντας γρίφους και αινίγματα στο παιδί. Ενδεικτικά:
-Τι είναι πιο ελαφρύ κι από πούπουλο, αλλά ακόμα και ο πιο δυνατός άνθρωπος του κόσμου δεν μπορεί να το κρατήσει για περισσότερο από 1 λεπτό;
(Η αναπνοή)
-Ήλιος δεν είναι, ακτίνες έχει, πόδια δεν έχει κι όμως τρέχει. Τι είναι;
(Το ποδήλατο)
-Τρέχεις σ’ έναν αγώνα κι είσαι τρίτος. Αν προσπεράσεις τον δεύτερο, τι θέση θα πάρεις;
(Τη δεύτερη)
Μπορείτε να βρείτε περισσότερους γρίφους εδώ, μερικές ακόμη σπαζοκεφαλιές εδώ και πολλά αινίγματα εδώ.
Αντί να προωθούμε την παπαγαλία και ν’ αφήνουμε το παιδί να παιδεύεται διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας σελίδες των οποίων το περιεχόμενο δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει, ενισχύστε την προσπάθειά του με μεθόδους που αναπτύσσουν την κριτική σκέψη αλλά και την αφαιρετική ικανότητα. Μερικές τέτοιες μέθοδοι είναι οι ακόλουθες:
-Υπογραμμίστε με κίτρινο τα σημαντικότερα σημεία του κειμένου
-Φτιάξτε (αρχικά μαζί κι έπειτα μόνο του) πλαγιότιτλους (σύντομες προτασούλες που περιγράφουν το «ζουμί» κάθε παραγράφου δηλαδή)
-Βοηθήστε το παιδί να «οπτικοποιήσει» το κείμενο: να φτιάξει ένα σχεδιάγραμμα για το μάθημα ιστορίας ή μια ζωγραφιά που να περιγράφει τα γεγονότα ή μια γραμμή χρόνου.
Δείτε εδώ μερικούς έξυπνους τρόπους να το κάνετε ξεφτέρι στην ορθογραφία κι εδώ μερικούς ακόμη τρόπους που θα το βοηθήσουν στην κατανόηση οποιουδήποτε κειμένου.
Αφού τελειώσετε με το διάβασμα για το σχολείο, εκμεταλλευτείτε τον όποιο διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε, ότι το ελεύθερο παιχνίδι θεωρείται βάσει πολλών ερευνών εξίσου σημαντικό με το «καθοδηγούμενο», πιο οργανωμένο τύπο παιχνιδιού (όπως τα επιτραπέζια, οι σπαζοκεφαλιές, το σκάκι κ.λπ.). Μην υποτιμήσετε, λοιπόν, την αξία του, απλώς φροντίστε να συνυπάρξει ισορροπημένα με άλλα, πιο απαιτητικά για τον νου του παιδιού παιχνίδια, όπως: το Scrabble Junior, το παιχνίδι λογικής Tangram, το παιδικό Sudoku, ένα παζλ ή άλλα παιχνίδια όπως αυτά.
Τα βιβλία ανοίγουν το μυαλό κι ενισχύουν τη φαντασία, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις και το λεξιλόγιο του παιδιού. Για να ενισχύσετε ακόμη περισσότερο τη σκέψη και την κρίση του, μπορείτε να του κάνετε δώρο βιβλία μυστηρίου για παιδιά, τα οποία θα ενεργοποιήσουν και, εν συνεχεία, θα βελτιώσουν δεξιότητες όπως η παρατηρητικότητα και η μνήμη.
Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, εμείς προτείνουμε δυο τίτλους απ’ την παιδική σειρά βιβλίων «Λέσχη Μυστηρίου Σέργουφ Χολμς», που είναι κατάλληλη για παιδιά από 7 ετών και κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Διόπτρα.
-«Δύο ντετέκτιβ και μισός»: Οι δύο μικροί ντετέκτιβ, ο Ντιέγκο και η Τζούλια, καταφέρνουν να αποκτήσουν το σκυλάκι που τόσο καιρό ζητούσαν. Στην πρώτη τους όμως βόλτα, κάποιος αρπάζει το σκυλάκι, το βάζει σ’ έναν σάκο και… γίνεται καπνός. Οι μικροί ντετέκτιβς θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν τα στοιχεία και να λύσουν το μυστήριο. Μπορείτε να το παραγγείλετε από εδώ.
πηγή:
https://www.mama365.gr/34483/4-kathhmerines-synhtheies-poy-tha-kanoyn-to-paidi.html?fbclid=IwAR1HZ5HCCbv7WSwIOn3WCszZ5Dnb_IzYkPfdFoLWW9zi39b2tV6Ona2K1uM
Σε τελείως άλλο ύφος από τις δυό προηγούμενες προτάσεις μας, μια πολύ στυλιζαρισμένη ταινία τόσο στην κατασκευή της όσο και στο σενάριο και τους χαρακτήρες όπως όλες του Anderson, αλλά που καραφέρνει να σε συγκινήσει με την αλήθεια και τη ζεστασιά των ανθρώπων για τους οποίους μιλάει. Μια ταινία πάλι για αυτούς που δεν «κολλάνε» με τους υπόλοιπους, με τον ιδιαίτερο τροπο του Γουες.
Μια ταινία που μιλάει για την εφηβεία και το σχολείο με έναν διαφορετικό τρόπο, αφού είναι το «ταξίδι» μιας ενήλικης γυναίκας η οποία πέφτοντας λιπόθυμη σε μια συγκέντρωση παλιών συμμαθητών «επιστρέφει» ξανά στην εφηβεία της και στην τελευταία χρονιά πριν τελειώσει το σχολείο. Μια νοσταλγική και πικρή ταινία που μιλάει για τις δυσκολίες και την σκληρότητα των εφήβων αλλά και την μοναξιά όλων μας, μικρών και μεγάλων.
Ενα ντοκιμαντέρ του 1968, μια από τις πρώτες ταινίες του «σινεμά βεριτέ», η καταγραφή της καθημερινότητας των μαθητών σε ένα σχολείο στην Φιλαδέλφια των ΗΠΑ. Το ντοκιμαντέρ αναδυκνείει μεταξύ άλλων τις εκπαιδευτικές μεθόδους της εποχής σε μια σειρά μαθημάτων, από τα Αγγλικά και τη Χημεία μέχρι την σεξουαλική αγωγή. Με έντονη πολιτική ματιά, ο Wiseman τονίζει το πως τελικά η εκπαίδευση τότε αλλά και τώρα, αντί να προωθεί την ελεύθερη και διαφορετική σκέψη, μετατρέπει τους μαθητές σε πειθήνια και συμβατικά ρομποτάκια, «χρήσιμα» για την κοινωνία και την κατανάλωση όπως την ξέρουμε.
Ενας πολύ αγαπημένος σκηνοθέτης ο οποίος ασχολείται ιδιαίτερα με την παιδική και εφηβική ηλικία σε πολλές ταινίες του. Εδώ, πρωταγωνίστρια είναι η Αγκνες, μια έφηβη μοναχική μαθήτρια που είναι ερωτευμένη με την πιο «όμορφη» κοπέλα του σχολείου, την Ελιν. Μια κοπέλα που την ζηλεύουν και την έχουν ερωτευτεί όλοι, αλλά που και η ίδια αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Δύο κορίτσια τελείως διαφορετικά φαινομενικά μεταξύ τους, που έρχονται σε επαφή και γνωρίζουν η μια την άλλη…συγκινητικό, σκληρό και βαθιά πολιτικό με τον τρόπο του, ενα αριστούργημα από τις Σκανδιναβικές χώρες που αξίζει να δείτε.
Μια σοκαριστική, άγρια ταινία από το Μεξικό που ίσως να είναι από τις σημαντικότερες ταινίες που έχουν γυριστεί τα τελευταία χρόνια. Ένας πατέρας που χάνει τη γυναίκα του σε ατύχημα, και μετακομίζει με την έφηβη κόρη του Αλεξάνδρα σε μια άλλη πόλη για μια νέα αρχή. Η 14χρονη Αλεξάνδρα προσπαθεί να ξεπεράσει τον θάνατο της μητέρας της και παράλληλα να ενσωματωθεί στο νέο σχολικό περιβάλλον, όταν πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού. Ένα βίντεο που κάποιος συμμαθητής της τράβηξε, και που την δείχνει σε σεξουαλική πράξη, είναι μόνο η αρχή για μια χρονιά μέσα στην κόλαση, όπως αυτή που περνάει η Αλεξάνδρα. Ο σχολικός εκφοβισμός όπως ακριβώς είναι, σκληρός, άγριος, φρικαλέος, σε μια ταινία που δεν είναι καθόλου «ευκολη» για κανέναν. Όπως δεν είναι και η ζωή…
O κύριος Lazhar από την Αλγερία, προτείνει τον εαυτό του ως αντικαταστάτη της δασκάλας που αυτοκτόνησε σε ένα δημοτικό σχολείο του Καναδά. Από τη στιγμή που προσλαμβάνεται κάνει τα πάντα για να έρθει πιο κοντά στα παιδιά, να τους συμπαρασταθεί και να τους εξηγήσει την ανεξήγητη, ακόμη και για τους μεγάλους πολλές φορές, δύναμη της απώλειας, κατευνάζοντας τις παιδικές ψυχές αλλά και τους δικούς του δαίμονες. Ωστόσο, κανείς απ’ τους συναδέλφους, γονείς, ακόμη κι απ’ τα παιδιά, δεn γνωρίζει το παρελθόν του κυρίου Lazhar κι ότι από στιγμή σε στιγμή μπορεί να απελαθεί.
Ο Andy Nichol είναι ένας έξυπνος 12χρονος μαθητής, ο οποίος, όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του, θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει την αντιπαλότητα επειδή φοβάται τον πόνο, την συντριπτική γελοιοποίηση και την τιμωρία από τους συμμαθητές των μεγαλύτερων τάξεων στο σχολείο. Ο αγαπημένος δάσκαλος όλων κ. Simon, ζευγαρώνει τον Andy με τον μεγαλύτερο παρία και απόβλητο του σχολείου, τον Stanley, σ’ ένα κρίσιμο και μακρόπνοο έργο. Την ίδια ώρα ο καθηγητής βρίσκεται αντιμέτωπος με την μικροψυχία της τοπικής κοινωνίας, αντιμετωπίζοντας αξιοπρεπέστατα μία ανήθικη επίθεση.
Η ιστορία εξελίσσεται σε ένα Γυμνάσιο της Δανίας με πρωταγωνιστή τον Alf, ένα ήσυχο παιδί που του αρέσει το μπαλέτο. Λόγω του χαρακτήρα και των ενδιαφερόντων του δέχεται συνεχείς εκφοβιστικές επιθέσεις από μία ομάδα συμμαθητών του που φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις. Στην προσπάθειά του να βρει διέξοδο, έρχεται σε επαφή με τον Τοκέ, έναν συμμαθητή του επίσης θύμα εκφοβιστικών επιθέσεων. Μαζί μοιράζονται τους προβληματισμούς τους και καταστρώνουν σχέδια για να πλήξουν τους εκφοβιστές τους.
Σταδιακά προσελκύουν κι άλλα παιδιά και μετατρέπονται σε ομάδα με «τελετουργίες» μύησης, κώδικα συμπεριφοράς και εμφάνισης κ.α., ενώ η πορεία αυτή θα τους επιφέρει σημαντικές συναισθηματικές μεταβολές, θα τους οδηγήσει ενώπιον κρίσιμων διλημμάτων και θα τους θέσει τα υπαρξιακά ερωτήματα του ποιοι πραγματικά είναι και τι θέλουν από τη ζωή τους. Μέσα από την αλλαγή αυτή η φιλία τους δοκιμάζεται, ο τρόπος που προσεγγίζουν τα υπόλοιπα παιδιά εκπλήσσει, οι αρχικοί τους στόχοι διαφοροποιούνται.
Ένας ηλικιωμένος χωρικός επιμένει να πηγαίνει στο σχολείο για να μάθει να διαβάζει, αποδεικνύοντας ότι ποτέ δεν είναι αργά για να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου.
Το σχολείο είναι «ωραίο» όταν είσαι μακριά του. Για τον μικρό Μπίλυ, το σχολείο είναι άλλη μια μορφή καταπίεσης, εξουσίας, αυταρχισμού, όπως ακριβώς είναι και το σπίτι του, και η δουλειά του, και η ζωή του ολόκληρη…μέχρι που βρίσκει την ηρεμία και τη γαλήνη σε ένα γεράκι που αποφασίζει να εκπαιδεύσει…Πως τελικά όλοι έχουν όρεξη να μάθουν…αρκεί να βρεις τον τρόπο να τους βοηθήσεις να βρουν αυτό που τους ενδιαφέρει.
Παρόλο που η κλασσική πλέον ταινία του Brian De Palma έχει μείνει στη μνήμη ως μια ταινία «τρόμου», στην ουσία της περιγράφει με πολύ ουσιαστικό τρόπο την αγωνία και τη μοναξιά της Κάρι στο σχολείο. Ενα κορίτσι στην εφηβεία που ντρέπεται, που δεν νοιώθει άνετα με τα συναισθήματά της και το σώμα της, και που γίνεται ο περίγελος των «ανετων» συμμαθητών της μέχρι τη στιγμή που θα βγει από τα όριά της και θα πάρει την εκδίκησή της. Η σκηνή του χορού, από τις ωραιότερες στην ιστορία του κινηματογράφου
Το σχολείο, η εκπαίδευση ή πιο σωστά η παιδεία σαν ένα εφόδιο για μια καλύτερη ζωή, είναι το θέμα που πραγματεύεται αυτή η Γαλλική ταινία του 2008. Ενα 11χρονο κορίτσι στο τέλος της δεκαετίας του 70, η Στέλλα, με γονείς αλκοολικούς και τζογαδόρους, ξέρει να παίζει πόκερ καλύτερα από το να διαβάζει. Όταν πηγαίνει σε ένα σχολείο με απαιτήσεις, με τη βοήθεια της Γκλάντις, μιας συμμαθητριάς της μεγαλωμένης σε πιο προστατευμένο περιβάλλον η Στέλλα θα γνωρίσει έναν διαφορετικό κόσμο από τον δικό της, και θα αποφασίσει να προσπαθήσει να τα πάει καλύτερα και να αγαπήσει τα βιβλία και το σχολείο.
Ένας νέος δάσκαλος έρχεται με μετάθεση σε ένα δημοτικό σχολείο των Αθηνών, όπου αναλαμβάνει την έκτη τάξη. Πολύ σύντομα ο νέος δάσκαλος θα διακρίνει ένα μαθητή, τον Λευτέρη που δεν μπορεί ακόμη να διαβάζει, να γράφει, ούτε να κάνει αριθμητικές πράξεις. Σιγά-σιγά, ο δάσκαλος ανακαλύπτει ότι ο Λευτέρης είναι πολύ ευαίσθητο παιδί και διόλου καθυστερημένο, έχει μάλιστα συναρμολογήσει μόνος το ποδήλατό του. Παρά την αντίθετη γνώμη του διευθυντή του σχολείου αλλά και του ευρύτερου περιβάλλοντος, αποφασίζει να τον βοηθήσει. Έτσι ο νέος δάσκαλος θα βοηθήσει τον Λευτέρη να ανακαλύψει άλλα χαρίσματα του, ενώ θα του δώσει κίνητρο να προσπαθήσει να μάθει.
Η ταινία διαδραματίζεται στην αρχή του ισπανικού εμφυλίου και αφηγείται την ιστορία του Μόντσο, ενός 8χρονου αγοριού που στα τέλη του ‘36 πηγαίνει στο σχολείο. Εκεί ο φαινομενικά αυστηρός δάσκαλος Don Gregorio, θα αποδειχθεί ένας ευαίσθητος άνθρωπος, πραγματικός καθοδηγητής προς τη γνώση και θα γίνει φίλος του. Σύντομα, όμως, οι αξίες και οι αρχές που ο δάσκαλος πάσχιζε να εμφυσήσει στους μαθητές του θα ανατραπούν από τις πολιτικές εξελίξεις. Η άγνοια, ο φόβος και η θρησκοληψία της τοπικής κοινωνίας, θα αποτελέσουν το χαλί για να περάσει ο στραγγαλισμός κάθε έννοιας ελευθερίας και δημοκρατίας
32. Ο Βούδας Λιποθύμησε από την ντροπή (2007)
Εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο καθημερινά, πάνε στο σχολείο. Συνήθως είναι μια πολύ απλή διαδικασία όχι όμως για την μικρή Μπαχτάι, που ζει στο Αφγανιστάν. Στην πολυπαθή αυτή χώρα, ακόμα και η διαδρομή για το σχολείο, μπορεί να εξελιχθεί σε… διαδρομή θανάτου. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το σπίτι της έχει μόλις βομβαρδιστεί αλλά η μικρή Μπαχτάι είναι αποφασισμένη να πάει στο σχολείο. Μετά από πολλούς κόπους, θα αποκτήσει το πολυπόθητο αλλά και απαραίτητο για κάθε μαθητή τετράδιο και θα ξεκινήσει να πάει στο σχολείο. Η διαδρομή όμως θα εξελιχθεί σε… θρίλερ και η μικρή θα πρέπει να καταφέρει να επιβιώσει από τα μοχθηρά σχέδια κάποιων αγοριών που έχουν αποφασίσει να την εξοντώσουν.
33. Taare Zameen Par (Like stars on earth)( 2007)
Πρόκειται για ταινία ινδικής παραγωγής που πραγματεύεται το θέμα της δυσλεξίας. Αγγίζοντας με αληθινό και αφοπλιστικό τρόπο όλες τις πτυχές του φαινομένου, καταφέρνει να συγκινήσει και να προβληματίσει.
Είναι τα δυσλεκτικά παιδιά μαθησιακά «ανήμπορα», αντιδραστικά και τεμπέλικα;
Οι μαθησιακές δυσκολίες επηρεάζουν καθοριστικά την ομαλή κοινωνικοποίηση ενός παιδιού;
Με ποιες ειδικές παιδαγωγικές προσεγγίσεις μπορεί το σχολείο να βοηθήσει;
Το αξιακό σύστημα ενός σχολείου περιορίζεται στις υψηλές μαθησιακές επιδόσεις ή μπορεί να εμπλουτιστεί;
Πώς μπορούν οι γονείς να αποδεχθούν το παιδί τους όπως είναι ή μήπως προτιμούν να προβάλλουν πάνω του τις δικές τους ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες;
34. Το Μάθημα Urok / The Lesson (2014)
Σε μια επαρχιακή πόλη της Βουλγαρίας μια καθηγήτρια αναζητά αυτόν που έκλεψε λεφτά από το συμμαθητή του για να του δώσει ένα μάθημα πάνω στο σωστό και το λάθος. Εκείνη, όμως, ξέρει τι πρέπει να κάνει όταν βρεθεί σε ανάλογη θέση;
Μάθημα νταρντενικής λιτότητας, κοινωνικής ανάλυσης και πολιτικής οξυδέρκειας με πολλά διεθνή φεστιβαλικά βραβεία
35 .Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) (2012)
Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ. “Αυτή η ταινία είναι η επιτομή μιας συνεχούς διαδικασίας μάθησης και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί οριστική”…
Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία σε Λατινική Αμερική και Ισπανία. Αναφέρεται στη λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, την προοδευτική εκπαίδευση, την εκπαίδευση Βάλντορφ, την κατ οίκον διδασκαλία κ.α. Χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό.
Είναι η πρώτη Ισπανική ταινία που χρηματοδοτήθηκε μέσω “Crowdfunding” και προβλήθηκε ταυτόχρονα σε 130 πόλεις, σε 13 χώρες, με συνολικό αριθμό 18.000 θεατών μέσα σε μια μέρα
36. Summerhill (2008), by Jon East, BBC. Greek Subtitles (Ταινία για το σχολείο Σάμερχιλ του Α.Σ. Νηλ)
Το Σάμερχιλ, που ίδρυσε ο Α.Σ. Νηλ και έχει σήμερα διευθύντρια την κόρη του Ζωή Ρέντχεντ, είναι ένα προοδευτικό σχολείο ηλικίας ενενήντα χρόνων, που διοικείται δημοκρατικά με τους μαθητές του να έχουν ισότιμο λόγο στους κανονισμούς λειτουργίας του. Όμως, ο Οργανισμός Πιστοποίησης Σχολικών Ιδρυμάτων (OFSTED), μέσω των επιθεωρητών του, αποφασίζει να κλείσει το σχολείο καθότι θεωρεί ότι δεν παρέχει επαρκή εκπαίδευση στους μαθητές του. Η υπόθεση οδηγείται στο δικαστήριο, όπου το σχολείο συγκρούεται μετωπικά σε μια μάχη επιβίωσης με την Βρεταννική Κυβέρνηση.
Η ταινία είναι του Jon East, έχει γυριστεί στους χώρους του σχολείου, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και έχει βραβευθεί με δύο βραβεία BAFTA.
37. Μαθήματα Ζωής Detachment 2011
Αμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τόνι Κέι Ο Χένρι Μπαρθς, αναπληρωτής καθηγητής σε ένα σχολείο της Νέας Υόρκης, προσπαθεί να εμπνεύσει τους απαθείς μαθητές του, ενώ παράλληλα έχει να αντιμετωπίσει και τους προσωπικούς του δαίμονες. Μαθήματα πάνω στη μοναξιά, την αποστασιοποίηση των ανθρώπων, πάνω στους στόχους και τα διλήμματα της ζωής.
Το σενάριο του φιλμ βασίζεται σε ποικίλες έρευνες του σεναριογράφου και εκπαιδευτικού Carl Lund. Ο Τόνι Κέι μέσα από την αφήγησή του στήνει το πορτρέτο ενός καθηγητή, μιας σχολικής κοινότητας, μιας κοινωνίας.
Ο Χένρι Μπαρθες (Άντριεν Μπρόντι) είναι ένας αναπληρωτής καθηγητής αγγλικής φιλολογίας. Αντικαθιστά συναδέλφους σε σχολεία της Ζώνης Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας. Παρόλο που το περιβάλλον της τάξης του δεν είναι και το καλύτερο, με αρκετούς μαθητές αυθάδεις και προβληματικούς στη συμπεριφορά τους, ο Χένρι υιοθετεί μια παιδαγωγική μέθοδο αποτελεσματική για τους ατίθασους εφήβους. Αντιμετωπίζει το χλευασμό και τις επιθέσεις με μια απάθεια που καθηλώνει.
Τα «Μαθήματα Ζωής» είναι μια δυνατή ταινία πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη, πάνω στον εαυτό μας και τους άλλους, τη μοναξιά, το χάος της ζωής, την απελπισία και την ελπίδα.
Μπορεί να δυσκολευτείτε να υπολογίσετε πόσες αγγλικές λέξεις γνωρίζει το παιδί σας. Μερικές φορές μπορεί να φαίνεται ότι το παιδί σας δεν σημειώνει καμιά πρόοδο ή δεν γνωρίζει τη λέξη για το πιο απλό πράγμα. Όμως συμβαίνει όντως έτσι; Η Elisabeth Jackson, καθηγήτρια του British Council, προσεγγίζει το θέμα πιο αναλυτικά.
Η εκμάθηση λεξιλογίου είναι όντως μια διαδικασία και όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο άμεσα κατανοείτε ότι χρειάζεται να περάσει από τα ακόλουθα στάδια προτού ξεκινήσει πράγματι να μιλάει Αγγλικά από μόνο του. Κάθε μαθητής που διδάσκεται την αγγλική γλώσσα, από τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μέχρι τους ενήλικες μαθητές, διανύει αυτά τα στάδια, καθώς μαθαίνει και μπορεί να ωφεληθεί από τον χρόνο που αφιέρωσε σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εκμάθησης.
Όλα ξεκινάνε μαθαίνοντας το παιδί σας να ακούει την αγγλική γλώσσα. Μπορεί να είναι το μάθημα Αγγλικών στην τάξη ή να ακούει εσάς στο σπίτι να μιλάτε ή, ακόμα καλύτερα, και τα δύο! Θυμηθείτε πώς ήταν όταν το παιδί σας μάθαινε να μιλάει για πρώτη φορά. Του μιλούσατε για καθημερινά πράγματα όπως, για παράδειγμα, τι κάνατε εσείς ή τι έβλεπε εκείνο. Τα παιδιά ακούνε επί ώρες τους άλλους να μιλούν πριν αρθρώσουν την πρώτη τους λέξη. Το ίδιο ισχύει και με την εκμάθηση των Αγγλικών. Μιλώντας στο παιδί σας, του δίνετε την ευκαιρία να αφομοιώσει τη γλώσσα.
Κατά την προσχολική ηλικία (2–5 ετών), το μυαλό των παιδιών είναι πολύ δραστήριο. Γι’ αυτό το λόγο μπορεί να είναι πολύ ωφέλιμο για τα παιδιά αυτής της ηλικίας να εξοικειώνονται με την αγγλική γλώσσα όσο το δυνατόν περισσότερο.
Μην έχετε την προσδοκία να αρχίσει το παιδί σας να μιλάει Αγγλικά από τη μια μέρα στην άλλη. Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα παιδιά διανύουν μια «σιωπηρή περίοδο» κατά την οποία αφομοιώνουν τη γλώσσα, χωρίς να είναι ακόμη έτοιμα να τη μιλήσουν. Μην ανησυχείτε όμως! Είναι απόλυτα φυσιολογικό στάδιο. Όταν το παιδί νιώσει έτοιμο, θα αρχίσει να μιλάει, γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος να βιάζεστε. Εάν σας απασχολεί η πρόοδος που κάνει το παιδί σας όταν μιλάει Αγγλικά, τότε το πιο σημαντικό που μπορείτε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να του προσφέρετε όσες περισσότερες ευκαιρίες γίνεται για να ακούει Αγγλικά που χρησιμοποιούνται στον προφορικό λόγο.
Προτού το παιδί σας ξεκινήσει να προσδιορίζει με όνομα τα αντικείμενα, είναι πρωτίστως απαραίτητο να κατανοήσει τι σημαίνουν οι λέξεις και να αναγνωρίζει αυτές τις λέξεις όταν τις ακούει.
Στα πιο μικρά παιδιά, κάνετε ερωτήσεις που μπορούν να απαντηθούν μη λεκτικά. Για παράδειγμα, όταν κοιτάζετε μαζί με το παιδί σας μια φωτογραφία και το ρωτάτε: «Τι είναι αυτό; Είναι άλογο;», δεν έχει σημασία αν το παιδί δεν απαντήσει στο ερώτημά σας, καθώς το βασικό σας μέλημα είναι να του δώσετε την ευκαιρία να ακούσει Αγγλικά σχετικά με αυτό που κάνει ή σκέφτεται.
Άλλο παράδειγμα είναι όταν ετοιμάζετε τη τσάντα του σχολείου μαζί με το παιδί σας, ζητήστε του να σας δώσει το μπλε μολύβι.
Αυτό το στάδιο της εκμάθησης μπορεί να ενσωματωθεί σε πολλές από τις δραστηριότητες που περιγράφονται σε αυτό το άρθρο, και το παιδί σας μπορεί να «απαντά» δείχνοντας πράγματα, γνέφοντας με το κεφάλι του, μιμούμενο πράξεις ή ζώα ή φέρνοντάς σας αντικείμενα. Αυτές οι απλές δραστηριότητες σας επιτρέπουν να ελέγξετε το βαθμό στον οποίο έχει κατανοήσει το παιδί σας τα Αγγλικά και, επίσης, σας διαβεβαιώνουν ότι το παιδί σας όντως μαθαίνει!
Σε έναν ιδανικό κόσμο, θα μπορούσαμε να ακούμε μια ξένη λέξη και να τη θυμόμαστε αμέσως από την πρώτη φορά. Στην πραγματικότητα, όμως, χρειάζεται αρκετή επανάληψη για να απομνημονεύσουμε πράγματα. Η επανάληψη, ως βοήθημα για την εκμάθηση γλώσσας, σημαίνει να ακούμε τη λέξη πολλές φορές και, ιδανικά, σε διαφορετικά συμφραζόμενα. Δεν υπάρχει λόγος να ζητάτε από το παιδί σας να επαναλαμβάνει τις λέξεις που λέτε σαν παπαγάλος! Είναι σημαντικό να εστιάσετε στην εκμάθηση και την κατανόηση, καθώς αυτό το στάδιο θα προετοιμάσει το παιδί σας, όταν θα είναι πλέον έτοιμο να μιλήσει.
Επιπλέον, τα παιδιά εκτιμούν πραγματικά το σταθερό καθημερινό πρόγραμμα, οπότε αυτό εμπεριέχει, κατά συνέπεια, την επανάληψη λεξιλογίου. Ενδεχομένως να τραγουδάτε μαζί με το παιδί σας πριν αρχίσει τη μελέτη του στο σπίτι. Ίσως, πάλι, να αφιερώσετε 15 λεπτά για να κάνετε Αγγλικά με το παιδί σας μετά το δείπνο. Βρείτε τι είναι αυτό που ταιριάζει στο καθημερινό πρόγραμμά σας και το παιδί σας θα ωφεληθεί σίγουρα από αυτό.
Η επανάληψη τραγουδιών και παραμυθιών, όπως επίσης και το να μιλάτε Αγγλικά σε τακτική βάση σχετικά με τις καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού σας, μπορεί να αποδειχτεί αρκετά διασκεδαστικό για τους νεαρούς μαθητές που επαναχρησιμοποιούν και να ανακυκλώνουν το λεξιλόγιό τους.
Μπορείτε να παίζετε με τα παιχνίδια του παιδιού σας ή να χρησιμοποιείτε κάρτες σε παιχνίδια λέξεων . Υπάρχουν απεριόριστες δυνατότητες, όπως, για παράδειγμα, όταν όλες οι κάρτες είναι γυρισμένες ανάποδα και ο καθένας με τη σειρά του προσπαθεί να βρει μια συγκεκριμένη κάρτα. Μια άλλη εναλλακτική λύση είναι να τυπώσετε δύο σετ καρτών και να αφήσετε τα παιδιά να ταιριάξουν τις κάρτες μεταξύ τους. Καθώς παίζετε με το παιδί σας, μιλήστε του, ώστε να εκτίθεται περισσότερο στην ξένη γλώσσα.
Μιλήστε στο παιδί σας για πράγματα που κάνετε μαζί. Μπορεί να αφορά οτιδήποτε το οποίο σχετίζεται με την καθημερινότητά σας. Μπορείτε να μιλάτε για ρούχα και χρώματα, ενώ το παιδί σας ντύνεται το πρωί. Μπορείτε, επίσης, να μιλάτε για παιχνίδια, ενώ τακτοποιείτε το δωμάτιό του.
Ένας ακόμα υπέροχος τρόπος για να αφομοιώσει καλύτερα το παιδί σας την αγγλική γλώσσα είναι μέσα από τα παραμύθια ή τα τραγούδια
Οι δυνατές εικόνες βοηθάνε το παιδί να αφομοιώσει το παραμύθι ή το τραγούδι, χωρίς να χρειάζεται να διαβάσει ή να κατανοήσει όλες τις λέξεις. Μπορείτε, επίσης, να χρησιμοποιήσετε εκ νέου τα παραμύθια ή τα τραγούδια που άκουσε το παιδί σας στο μάθημα των Αγγλικών. Μη διστάζετε να ρωτήσετε την καθηγήτρια του παιδιού σας σχετικά με παραμύθια ή τραγούδια που λένε μέσα στην τάξη. Οι καθηγητές θα σας ενημερώσουν με προθυμία.
Αφιερώστε μερικά λεπτά για να θυμηθείτε τι κάνατε με το παιδί σας, όταν μάθαινε να μιλάει τη μητρική του γλώσσα για πρώτη φορά. Τι παραμύθια ή δραστηριότητες του άρεσαν; Ενισχύστε τα ενδιαφέροντά του, ώστε να αφομοιώνει την αγγλική γλώσσα μέσα από δραστηριότητες που απολαμβάνει.
Καθώς το παιδί σας αρχίζει να εξοικειώνεται με λέξεις που ακούει κατ’ επανάληψη στο σπίτι και στην τάξη, και, πάνω απ ’όλα, όταν νιώσει έτοιμο, τότε είναι η ώρα για να μιλήσει Αγγλικά. Για αρχή, καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας δώσει σύντομες λεκτικές απαντήσεις σε ερωτήματα για τα οποία νιώθετε ότι μπορεί να απαντήσει με αυτοπεποίθηση.
Ξεκινήστε με απλές ερωτήσεις για την καθημερινότητά του ή ένα παραμύθι στις οποίες μπορεί να δώσει απλές μονολεκτικές απαντήσεις, όπως π.χ.: «Τι χρώμα έχει αυτή η τσάντα;» (Απάντηση: κόκκινο).
Στην περίπτωση που το παιδί σας κάνει μια ζωγραφιά, μπορείτε να σχολιάσετε: «Ω, ωραία ζωγραφιά. Τι είναι αυτό; Είναι σκύλος;». Μπορείτε, επίσης, να βοηθήσετε το παιδί σας να κάνει συσχετισμούς με άλλες έννοιες, απευθύνοντάς του συμπληρωματικές ερωτήσεις όπως π.χ.: «Τι κάνουν τα σκυλιά; Μπορούν να πηδήξουν; Μπορούν να τρέξουν;».
Σε μεγαλύτερα παιδιά και μαθητές, που μαθαίνουν Αγγλικά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, απευθύνετε ερωτήσεις κρίσεως όπως: «Γιατί νομίζεις ότι ...;». Μπορείτε, επίσης, να διασκεδάσετε ακόμα περισσότερο με την ξένη γλώσσα μέσα από παιχνίδια λέξεων και γρίφους. Αρχίστε να περιγράφετε πράγματα στο παιδί σας για να το ενθαρρύνετε να μαντέψει τη λέξη: «Έχω στο μυαλό μου ένα ζώο. Έχει μακριά αυτιά!» (Απάντηση: κουνέλι) ή χρησιμοποιήστε το λεξιλόγιο που μαθαίνει το παιδί σας στην τάξη και περιγράψτε του τη λέξη όπως π.χ.: «Εργάζεται σε εστιατόριο. Μαγειρεύει. Τι δουλειά κάνει; (Απάντηση: Σεφ).
Καθώς το παιδί σας εξοικειώνεται με αυτά τα παιχνίδια και η αυτοπεποίθησή του στα Αγγλικά εδραιώνεται, διασκεδάστε μαζί του, ανταλλάσσοντας ρόλους και ζητώντας του να σκεφτεί σύντομες ερωτήσεις ή περιγραφές για να μαντέψετε εσείς αυτή τη φορά!
Η ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τα αθώα μάτια της Μέλιας, ενός 8χρονου κοριτσιού. Η Μέλια και η δεκάχρονη αδελφή της Μυρτώ ζουν στη Σάμο το 1936. Ο παππούς τους, είναι ο παππούς που κάθε παιδί θα ήθελε να έχει, αλλά δεν το ξέρει ακόμα. Αυτός ο παππούς, λοιπόν, τους αφηγείται αρχαίους ελληνικούς μύθους που διαβάζοντάς τους, τους μαθαίνεις κι εσύ. Στο σαλόνι του σπιτιού τους, σε μια βιτρίνα, είναι βαλσαμωμένος ένας τίγρης (ή καπλάνι όπως τον έλεγαν στο νησί). Για το καπλάνι τα δύο κορίτσια ακούν μαγευτικές ιστορίες από τον ξάδελφό τους τον Νίκο που είναι φοιτητής στην Αθήνα. Η Μέλια και η Μυρτώ περιμένουν να’ρθει το Καλοκαίρι, για να πάνε στο Λαμαγάρι να δουν τους φίλους τους, και περισσότερο να δουν το Νίκο και ν’ακούσουν ιστορίες για το καπλάνι. Αλλά αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ διαφορετικό από όλα τα άλλα, καθώς τη δημοκρατία διαδέχεται η δικτατορία.
Το παραμύθι διαδραματίζεται στο φανταστικό βασίλειο των Μοιρολατρών, όπου ο βασιλιάς Αστόχαστος ενδιαφέρεται μόνο για τη διασκέδαση και κατασπαταλά τη δημόσια περιουσία, αδιαφορώντας για το μέλλον της χώρας. Εξαιτίας της επιπολαιότητας του βασιλιά η χώρα οδηγείται στη χρεωκοπία και οι κάτοικοι αρχίζουν να την εγκαταλείπουν – σας θυμίζει κάτι; Το κράτος επιβιώνει μόνο χάρη στην οικονομική βοήθεια απ’τα γειτονικά βασίλεια, όπου βασιλεύουν ο «Εξάδελφος Βασιλιάς» και ο «Θείος Βασιλιάς». Μέχρι που μία ημέρα, αντί για την επόμενη «δόση» της οικονομικής βοήθειας φθάνει ένα καλάθι που περιέχει μία γαϊδουροκεφαλή. Ο γιος του βασιλιά, Συνετός, μην αντέχοντας να βλέπει την πατρίδα του να οδηγείται στην καταστροφή, αναλαμβάνει το δύσκολο εγχείρημα της σωτηρίας της. Με τη βοήθεια της μικρής του αδελφής και τη συνδρομή δύο γυναικών, της Γνώσης και της Φρόνησης, ξεκινά μια δύσβατη πορεία, παραμερίζοντας αντιξοότητες και δυσκολίες.
Αθήνα, περίοδος Κατοχής. Η 16χρονη Ζωή προσπαθεί να καταλάβει. Προσπαθεί να καταλάβει γιατί ο πόλεμος, οι θάνατοι, η κατάκτηση της χώρας απ’τους Ναζί, η πείνα κι οι κακουχίες. Και σιγά-σιγά, θ’αρχίσει ν’αντιδρά με τις μικρές της δυνάμεις, ώστε να επιστρέψει στην Ελλάδα η πολυπόθητη ελευθερία. Η Ζωή θα μεγαλώσει στη φρίκη της πείνας. Θα ελπίσει, όταν οι μεγάλοι θα πάρουν τα όπλα ν’αποτινάξουν τον ζυγό. Θα κλάψει, θα θελήσει – παιδί δεν είναι; – να χαρεί. Γύρω της ένας κόσμος παράξενος, σκληρός, ανάλγητος, που τρέχει να γλιτώσει. Που τρέχει να βρει ένα κομμάτι ψωμί, οι εκτελέσεις, η αισιοδοξία πως όλα θα τελειώσουν. Τα μάτια της θα δουν πολλά. Θα υποφέρει, θα γνωρίσει την ελπίδα, θα ζήσει μ’αυτήν, ώσπου να έρθει το τέλος του κακού. Κι όταν έρθει, τότε θα μετρήσει τις πληγές και θα προχωρήσει.
Βασικός ήρωας του έργου, ο Μέλιος. Ένα παιδί ορφανό που κυνηγά, αναζητά τα γράμματα, τη μόρφωση, τη γνώση και ο οποίος στην προσπάθειά του αυτή αντιμετωπίζει πλήθος προβλημάτων τα οποία όμως πάντα τα αντιπαλεύει, πάντα τα ξεπερνά. Συνοδοιπόροι σ αυτή την δύσκολη αλλά μαγική διαδρομή άνθρωποι πολλοί, άλλοι καλοί, άλλοι κακοί, άλλοι σύμμαχοι, άλλοι εχθροί. Ξεχωριστή η θέση της Αγράμπελης, της συμμαθήτριας του Μέλιου και του μεγάλου αλλά δυστυχώς ανεκπλήρωτου έρωτα αυτού επειδή κάποιοι άλλοι το θέλησαν, κάποιοι άλλοι το αποφάσισαν.
Οι λόγοι για τους οποίους κάποιος πρέπει να διαβάσει το βιβλίο, είναι για να αντιληφθεί πόσο αξίζει να τολμάς. Να καταλάβει ότι η αδικία, η περιθωριοποίηση παραμένουν παθογένειες της κοινωνίας μας και ότι η ισότητα παραμένει, εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Να βρει το κίνητρο να προσπαθήσει να φτιάξει έναν κόσμο καλύτερο, να κάνει τον εαυτό του καλύτερο, να γίνει και αυτός ένας Μέλιος.
Ο Όλιβερ Τουίστ ήρθε στον κόσμο λίγα μόλις λεπτά πριν πεθάνει η μητέρα του. Ύστερα από ένα τόσο τραγικό γεγονός, η ζωή του δε φαντάζει καθόλου ευοίωνη… Μέσα σ’ έναν κόσμο που δε συγχωρεί και δε χαρίζει, θύμα της πιο μεγάλης ένδειας, το μικρό αγόρι πρέπει να μεγαλώσει και να επιβιώσει. Πώς όμως να νικήσει κανείς την πείνα και την κακομεταχείριση χωρίς να στραφεί στο έγκλημα; Μέσα από μια άκρως ρεαλιστική διήγηση, ο Κάρολος Ντίκενς σκιαγραφεί τη δύσκολη ζωή των παιδιών της εργατικής τάξης στη βικτωριανή Αγγλία. Καταδεικνύει στους εφησυχασμένους αστούς αναγνώστες του πως οι μικροί αναξιοπαθούντες, τους οποίους τόσο φοβούνται και περιφρονούν, δεν είναι παρά το αποτέλεσμα των νόμων που οι ίδιοι έφτιαξαν. Ανάμεσα στην εκμετάλλευση και το έγκλημα, τα παιδιά αυτά δεν έχουν καμία άλλη επιλογή…
Η Άννα Φρανκ γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη της Γερμανίας το 1929. Η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία το 1933 αναγκάζει την οικογένειά της να καταφύγει στην Ολλανδία, για να αποφύγει τις διώξεις που εξαπολύει το ναζιστικό καθεστώς ενάντια στις εβραϊκές κοινότητες. Το 1942, η δεκατριάχρονη Άννα μαζί με την οικογένειά της κρύβονται στο πίσω μέρος ενός σπιτιού στο Άμστερνταμ. Για τα επόμενα δύο χρόνια, θα καταγράψει στο ημερολόγιό της την οδυνηρή εμπειρία του εγκλεισμού. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και χιούμορ, στις καταγραφές της έχει αποτυπωθεί ο αγώνας ενός κοριτσιού να διαφυλάξει, ακόμα και μέσα στον χειρότερο κίνδυνο, την ελευθερία της σκέψης, τη φαντασία και τη χαρά της παιδικής αθωότητας. Εβδομήντα χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση, το ημερολόγιο αυτό παραμένει η πιο συγκινητική ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και ένας συγκλονιστικός ύμνος στο ιδεώδες της ελευθερίας.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει συγκινηθεί διαβάζοντας το αθάνατο έργο της Χάρριετ Μπίτσερ Στόου, που έχει μεταφραστεί σε τριάντα επτά γλώσσες κι είναι το βιβλίο που, περισσότερο απ’ οποιοδήποτε άλλο, συνέβαλε στην κατάργηση της δουλείας στις ΗΠΑ. Ο μπάρμπα-Θωμάς, η μικρή Εύα, η Τόπσυ, ο Σάιμον Λεγκρί, είναι ονόματα που έχουν μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο όλων των λαών του κόσμου. Και οι δραματικές περιπέτειες των μαύρων, που οι οικογένειές τους διαλύονται για να πουληθούν εδώ κι εκεί, επηρέασαν κι επηρεάζουν ακόμα και σήμερα τον τρόπο σκέψης και το συναισθηματικό κόσμο αυτών που πιστεύουν στην ελευθερία και στην ισότητα.
Γιάννης Αγιάννης, πρώην κατάδικος, μετά την αποφυλάκισή του παρέχει ευεργεσίες και βοηθά φτωχούς ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Παρά τις καλές πράξεις του, δεν μπορεί να ξεφορτωθεί το παρελθόν του που τον κατατρέχει και το στιγματισμό του κατάδικου. Ωστόσο, ζει μια ζωή προσφέροντας μόνο καλό, ακόμα και αν πρέπει να κρύβεται, και μεγαλώνει ένα κοριτσάκι, την Τιτίκα. Ακόμα, δίνονται πολλά ιστορικά στοιχεία. Για τη μάχη στο Βατερλό, τη ζωή του Ναπολέοντα, τη ζωή στο Παρίσι και γενικά τη Γαλλία του 19ου αιώνα. Οι Άθλιοι γράφτηκαν το 1862 και η εποχή που περιγράφουν είναι από το 1815 έως το 1833. Ο Ουγκώ λέει τις απόψεις του σε θέματα όπως η πολιτική, η ηθική, οι νόμοι, η γλώσσα (αργκό), η θρησκεία. Εξαίρει τη σημασία της εκπαίδευσης στην ποιότητα ζωής του ανθρώπου. Όλο το έργο το διαπερνά η αντίληψη ότι η έλλειψη εκπαίδευσης και η φτώχεια οδηγούν στην εξαθλίωση.
Ο μικρός Ρεμί μαθαίνει στα οκτώ του χρόνια πως είναι ορφανός. Η είδηση αυτή τον σημαδεύει βαθιά κι αλλάζει ολότελα τη ζωή του. Διωγμένος απ’το σπίτι της θετής μητέρας του, μπαίνει στη δούλεψη του γερο-Βιταλί, που δίνει παραστάσεις στους δρόμους μ’έναν παράξενο θίασο από εκπαιδευμένα ζώα. Έτσι αρχίζουν τα βάσανα του μικρού Ρεμί. Περιπλανιέται στις πόλεις και στα χωριά και γνωρίζει την απανθρωπιά και την υστεροβουλία των ανθρώπων. Όμως δεν απογοητεύεται, γιατί συνάμα γνωρίζει και την ανθρωπιά και την καλοσύνη στο πρόσωπο του αφεντικού του, της θετής του μητέρας, του Ματία, του φίλου του, και πολλών άλλων, που συναντά στην πολύπαθη περιπλάνησή του. Ευτυχώς για όλους η συγκινητική ιστορία του Ρεμί και οι περιπέτειές του έχουν αίσιο τέλος.
Ένα αμιγώς κοριτσίστικο βιβλίο που λάτρεψα. Η Πολυάννα ορφανή από μητέρα, χάνει και τον πατέρα της. Πέφτει στα χέρια της πλούσιας και γεροντοκόρης θείας Πόλυ που δεν ενέκρινε ποτέ τον γάμο από έρωτα της αδελφής της με τον φτωχό πάστορα. Η θεία Πόλυ μένει στο Μπέλντιγκσβιλ στο Βερμόντ και ζει με πολύ αυστηρούς κανόνες. Δεν αγαπάει τα παιδιά. Αναλαμβάνει την Πολυάννα από αίσθηση καθήκοντος προς την αδελφή της. Προσπαθεί επί ματαίω να τιθασεύσει τη χαρά και την αισιοδοξία της ανεψιάς της. Η Πολυάννα αγαπιέται από τους κατοίκους της μικρής πόλης αμέσως. Όλοι αρχίζουν να παίζουν το «παιχνίδι της χαράς» έως ότου η Πολυάννα τραυματίζεται σε αυτοκινητιστικό ατύχημα και μένει παράλυτη μη μπορώντας να χαρεί για τίποτε. Τότε, είναι η σειρά της μικρής πόλης να ενθαρρύνει την Πολυάννα. Το βιβλίο τελειώνει με τη θεία Πόλυ να παντρεύεται τον αγαπημένο της και την Πολυάννα να περπατά.
20 διαφορετικοί τρόποι για να κρατήσουμε απασχολημένο το παιδάκι μας ένα κρύο απόγευμα. Πολλοί από αυτούς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά μας να γνωρίσουν τον κόσμο γύρω τους.
1. Παίρνουμε μερικά μπουκάλια, βαζάκια ή ό,τι άδεια δοχεία μπορούμε να βρούμε. Αφαιρούμε τα καπάκια και βοηθάμε το παιδί να διαλέξει το σωστό καπάκι για το κάθε δοχείο και να το ξαναβιδώσει.
2. Παίρνουμε ένα σφουγγάρι και λίγο υγρό πιάτων και δείχνουμε προσεκτικά στο παιδί πώς πλένουμε τα βρώμικα πιάτα. Μετά, το αφήνουμε να κάνει και αυτό μια προσπάθεια (αφού βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν αιχμηρά ή επικίνδυνα αντικείμενα στο νεροχύτη).
3. Ρίχνουμε λίγο ρύζι ή λίγη βρώμη στο τραπέζι, δίνουμε ένα σκουπάκι στο παιδί και του δείχνουμε πώς να τα σκουπίσει.
4. Βρίσκουμε μερικά ρετάλια από διάφορα υφάσματα, όπως μάλλινα, μεταξωτά και βαμβακερά. Αφήνουμε το παιδί να τα αγγίξει και το βοηθάμε να περιγράψει πώς τα αισθάνεται: μαλακά, αγκαθωτά, λεία και απαλά κ.τ.λ. Μπορούμε επίσης να του πούμε να βάλει τα ρετάλια σε διαφορετικές ομάδες και μετά να το ρωτήσουμε για ποιο λόγο τα έβαλε στις συγκεκριμένες ομάδες.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
5. Σε ένα μεγάλο μπολ με νερό βάζουμε μικρά αντικείμενα όπως κουμπιά ή μικρές μπαλίτσες και βοηθάμε το παιδί να τα βγάλει από το νερό με ένα κουτάλι.
6. Παίρνουμε μία σακούλα και βάζουμε μέσα 8-10 αντικείμενα που γνωρίζει το παιδί (παιχνίδια, ένα μολύβι, μια κηρομπογιά, μία χτένα, μία κορδέλα, κ.τ.λ.). Στη συνέχεια ζητάμε από το παιδί να βγάζει ένα ένα τα αντικείμενα από τη σακούλα με κλειστά τα μάτια και να τα αναγνωρίζει. Μπορούμε να το κάνουμε και πιο πολύπλοκο: να τοποθετήσουμε στη σακούλα αντικείμενα που να ξεκινάνε όλα από το ίδιο γράμμα της αλφαβήτας και να βάλουμε το παιδί να εξασκηθεί προφέροντας αυτό το συγκεκριμένο γράμμα όταν θα αναγνωρίζει το κάθε αντικείμενο.
7. Παίρνουμε δύο μπολ, ένα σφουγγάρι και ένα ποτιστήρι. Αδειάζουμε λίγο νερό στο ένα μπολ και βάζουμε το παιδί να μεταφέρει αυτό το νερό στο άλλο μπολ με το σφουγγάρι.
8. Παίρνουμε λίγους βόλους ή χρωματιστές χάντρες και μερικά κουτιά. Στο ένα κουτί ανακατεύουμε τους βόλους/τις χάντρες και βάζουμε το παιδί να τα οργανώσει βάζοντας τους σε άλλα κουτιά ανάλογα με το χρώμα ή το σχήμα τους. Μπορούμε να κάνουμε το παιχνίδι λίγο πιο πολύπλοκο βάζοντας περισσότερα κριτήρια για την οργάνωση των αντικειμένων στα διαφορετικά κουτιά.
9. Δίνουμε στο παιδί χαρτιά και το αφήνουμε να τα διπλώσει, να τα τσαλακώσει ή να τα σκίσει. Αυτό θα το βοηθήσει να βελτιώσει την επιδεξιότητα στα χέρια του και θα κινητοποιήσει το μυαλό και τη φαντασία του.
10. Σε μία τσάντα βάζουμε μερικά φασόλια. Κάπου μέσα στην τσάντα κρύβουμε ένα μικρό παιχνιδάκι και παροτρύνουμε το παιδί να ψάξει για να το βρει.
11. Σε ένα καθαρό τραπέζι ρίχνουμε αλεύρι και αφήνουμε το παιδί να ζωγραφίσει πάνω στο αλεύρι με τα χέρια του ή με ένα πινέλο.
12. Για πιο μικρά παιδάκια: παίρνουμε ένα κουτί χωρίς καπάκι και γύρω γύρω βάζουμε μανταλάκια. Δείχνουμε στο παιδί πώς βγαίνουν τα μανταλάκια και το αφήνουμε να βγάλει τα υπόλοιπα. Πρέπει όμως να προσέξουμε να μην τσιμπήσει τα δάχτυλά του με τα μανταλάκια.
13. Δίνουμε στο παιδί ένα μαγνήτη και διάφορα μεταλλικά και μη μεταλλικά αντικείμενα και το αφήνουμε να καταλάβει ποια αντικείμενα κολλάνε στο μαγνήτη και ποια όχι.
14. Δίνουμε στο παιδί ένα πλαστικό ποτήρι ή ένα πλαστικό μπολ με νερό και έναν αυγοδάρτη. Ρίχνουμε ελάχιστο σαπούνι ή υγρό πιάτων στο νερό και αφήνουμε το παιδί να παίξει δημιουργώντας σαπουνάδα.
15. Παίρνουμε μερικές κατσαρόλες και μερικά τηγάνια με τα καπάκια τους και αφήνουμε το παιδί να ταιριάξει τα καπάκια με το σωστό σκεύος . Το παιδί μπορεί επίσης να απασχοληθεί βάζοντας τα μικρότερα σκεύη μέσα στα μεγαλύτερα.
16. Μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να βγάλει ορισμένα αντικείμενα από το πλυντήριο πιάτων. Δεν πρέπει όμως να το αφήσουμε να πλησιάσει αιχμηρά αντικείμενα.
17. Παίρνουμε ένα πλαστικό μπολ και το γεμίζουμε με νερό. Παίρνουμε μερικά μικρά αντικείμενα όπως βελανίδια, βίδες, χάντρες, μπάλες, κ.τ.λ. και αφήνουμε το παιδί να τα ρίξει στο νερό και να παρατηρήσει ποια επιπλέουν και ποια βουλιάζουν. Μπορούμε επίσης να του ζητήσουμε να αναγνωρίσει ποια αντικείμενα είναι βαριά και ποια ελαφριά.
18. Παίρνουμε μερικά παλιά περιοδικά και εφημερίδες και αφήνουμε το παιδί να τα σκίσει σε κομμάτια ή σε λωρίδες. Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να χρησιμοποιήσει τα χέρια του και να καταλάβει ότι οι διαφορετικές κινήσεις οδηγούν και σε διαφορετικά αποτελέσματα. Όταν θα έχει αρκετά μικρά κομμάτια, μπορούμε να το βοηθήσουμε να τα πετάξει όλα μαζί στον αέρα.
19. Η πλαστελίνη έχει πάντα πλάκα. Όμως για ένα μικρότερο παιδί μπορεί να να είναι πιο ενδιαφέρον να την πιέζει στα χέρια του παρά να κάνει διάφορα σχέδια με αυτή. Μπορούμε επίσης μέσα σε μία μπάλα από πλαστελίνη να κρύψουμε μικρά αντικείμενα και να ζητήσουμε από το παιδί να τα βγάλει από την πλαστελίνη. (Δείτε εδώ πώς μπορείτε να φτιάξετε μόνες σας φυσική πλαστελίνη μέσα σε δέκα λεπτά)
Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε ένα δυσλεκτικό παιδί να «πέφτει» σε έναν κόσμο που αποτελείται εξ’ ολοκλήρου από βιβλία. Μόνο του στο περιβάλλον αυτό, αναγκάζεται να αναρριχηθεί σε ένα βουνό, που αντιπροσωπεύει το εκπαιδευτικό σύστημα. Εκεί, παρακολουθούμε τις δυσκολίες, τα άγχη και την αγωνία του για να μπορέσει να τα καταφέρει. Τελικά, θα διαπιστώσει ότι δεν είναι μόνο του! Ότι υπάρχουν κι άλλα παιδιά που περνούν το ίδιο, αν και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάθε περίπτωση είναι μοναδική.
Ένα συγκινητικό βίντεο, μια συλλογική προσπάθεια – εξαιρετική δημιουργία δυο φοιτητών από το Ηνωμένο Βασίλειο, των Μαντς Γιόχαν Όγκαρντ και Κέιτι Γουίμαν, βασισμένη σε πραγματικές εμπειρίες, καθώς έχουν και οι δυο δυσλεξία, έρχεται να καταδείξει τι περνούν αυτά τα παιδιά και πόση κατανόηση πρέπει να δείχνουν οι υπόλοιποι στην προσπάθειά τους.
