Wednesday, December 14, 2016

Parenting matters!

Adding to this perspective, a new study attempts to combine the data of 84 other research studies that have examined the degree to which a child’s temperament modifies (or doesn’t modify) the association between parenting style and levels of child behavioral problems, cognitive skills, and social ability.  Parenting style was quite broadly divided into positive and negative, with negative parenting typified by more hostility and controlling behavior and positive parenting relating to more warmth and supervision. 
The main finding was that children whose temperament is more “difficult” (they were easily upset, less able to self-regulate) both benefit more from positive parenting and suffer more from negative parenting.  These effects were found for all of the domains examined, including behavioral problems, prosocial behavior, and cognitive/academic ability.
Interestingly, this study complements some new genetic findings that seem to indicate that certain genes that have been labelled as “risk” genes for things like depression and anxiety may be better conceptualized as genes that relate to a child’s sensitivity to his or her environment.
One reason why this study is so important is because it flies in the face of the conventional wisdom that children with more difficult temperaments have something “biological” going on that is not going to respond to “psychological” interventions like parenting and instead need things like medications.  It argues instead that we should be redoubling our efforts to support and guide parents of these challenging kids because the task is not only more difficult but also, it seems, because these children are more responsive to parent behavior “for better or for worse.”  It’s also important to state what this new study does NOT say, namely that child behavioral problems are the result of bad parenting.  The study also is not an invitation for parents of easier kids to let them go on autopilot. 
My home child psychiatry clinic has tried to embrace these ideas for years as part of a model called The Vermont Family Based Approach.  Here, we try to focus on parenting not from the assumption that child behavior problems result from bad parenting but rather that mothers and fathers of temperamentally more challenging kids require super-parenting skills that for most us, myself included, do not come naturally.   
@copyright by David Rettew, MD
David Rettew is author of Child Temperament: New Thinking About the Boundary Between Traits and Illness and a child psychiatrist in the psychiatry and pediatrics departments at the University of Vermont College of Medicine.
References
Slagt M, et al. (2016). Differences in Sensitivity to Parenting Depending on Child Temperament: A Meta-Analysis.  Psychological Bulletin 142:1068-1110.

Sunday, December 11, 2016

Night terrors

What are night terrors?

Night terrors are a type of sleep disturbance. A child having a night terror may suddenly bolt upright in bed, cry, scream, moan, mumble, and thrash about with his eyes wide open without being truly awake. Because he's caught in a sort of a twilight zone between being asleep and awake, he's unaware of your presence and isn't likely to respond to anything you say or do.
Researchers think of night terrors as mysterious glitches in the usually smooth transitions we make between sleep stages each night. An episode can last anywhere from a few minutes to almost an hour, and when it's over your child may abruptly fall back to sleep with no memory of the incident.
Night terrors are more common in young children – from toddlers to grade-schoolers. A study of almost 2,000 children found that 40 percent of children between ages 2 1/2 to 6 years old experienced night terrors. Kids often grow out of them by about age 12.

How are night terrors different from nightmares?

If your child has a night terror, she won't remember it. On the other hand, a nightmare leaves your child truly awake. Not only can she remember her dream and sometimes talk about it, but she may also seek out and feel comforted by your presence.
Also, children commonly have night terrors during the first third of the night, during deep non-dream (non-REM) sleep. Children have nightmares during dream (REM) sleep, which usually happens during the last third of the night.
According to sleep expert Jodi A. Mindell, author of Sleeping Through the Night, the easiest way to tell the difference between a night terror and a nightmare is to ask yourself who's more upset about it the next morning. "If your child is more agitated, she had a nightmare. If you're the one who's disturbed, she probably had a night terror," says Mindell.
In other words, the "terror" of a night terror lingers far longer in the parent who watched it than in the child who lived it.

What should I do if my child has a night terror?

Don't try to wake him. And expect that your efforts to comfort him will be rebuffed – a child having a night terror really can't be calmed down, and if you try to hold him it may make him wilder.
It's unsettling to witness a night terror, but unless your child is in danger of hurting himself, don't attempt to physically comfort him. Just speak calmly, put yourself between him and anything dangerous (the headboard of his bed, for example), and wait for the storm to pass.
Before you go to bed, take the same precautions you would for a sleepwalker because children who have night terrors might also sleepwalk or tumble out of bed in the grip of a night terror. Pick up any toys or objects on the floor, install a gate at the top of the stairs, and make sure windows and outside doors are locked.

What causes night terrors, and can they be prevented?

There's no definitive way to prevent night terrors because no one knows exactly what causes them. What is known is that, on their own, night terrors don't mean a child has a psychological problem or is even upset about something.
Some factors make night terrors more likely – if your child has a fever or isn't getting enough sleep, for example. Solving any other sleep problems your child has, such as getting up in the middle of the night, and making sure she has a regular bedtime and gets enough hours of sleep may help ward off night terrors.
Certain medications or caffeine also can contribute to night terrors. Children are also more likely to have them if someone else in their family has night terrors or another sleep disorder, such as sleepwalking.
In some cases, night terrors can be triggered by sleep apnea, a serious but correctable disorder in which enlarged tonsils and adenoids (normal tissue in the throat) block airway passages during sleep, making it difficult to breathe and disrupting a child's sleep throughout the night.
Research suggests that certain conditions that keep your child from getting enough rest, such as restless legs syndrome or gastroesophageal reflux disease (GERD), may also trigger night terrors. Check with your child's doctor if you think one of these conditions might be contributing to your child's night terrors.

What is a scheduled awakening?

If you notice that your child's night terrors happen about the same time during the night, you can try something called scheduled awakening. This simply means that you gently and briefly wake your child about 15 or 20 minutes before she usually has a night terror. Some experts think this technique can change your child's sleep state enough to prevent a night terror. When done repeatedly, your child may learn to wake up automatically to avoid the night terror.
Scheduled awakening hasn't been well tested in preventing night terrors, however, and there's always the possibility that waking your child around the time of a night terror might trigger one.

source: babycenter

Wednesday, November 23, 2016

Πως να γίνουν τα παιδιά φιλικά

Η κοινωνικότητα βοηθά τα παιδιά να μεγαλώσουν ξεχειλίζοντας αυτοπεποίθηση. Δείτε πώς μπορείτε να βοηθήσετε το δικό σας να γίνει super-φιλικό.

Όλοι επιθυμούμε να είμαστε αρεστοί στους γύρω μας. Μάλιστα, όση περισσότερη προσοχή μας δίνουν τόσο περισσότερο αυξάνει η αυτοπεποίθησή μας. Ωστόσο, το να εκπέμπει κάποιος θετική ενέργεια πηγάζει κυρίως από το πόσο ο ίδιος εκτιμά τον εαυτό του και πόσο αποδεκτός ένιωθε στην παιδική του ηλικία.
Κατά συνέπεια, ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς για να δώσετε μια ώθηση στην κοινωνικότητα του παιδιού σας, ώστε αργότερα να το κάνετε τον φίλο που όλοι θέλουν να έχουν. Μην ξεχνάτε πως εσείς είστε οι πρώτοι σύντροφοί του στο παιχνίδι, εσείς είστε οι πρώτοι που γελάσατε με τα αστεία του και συμμετείχατε στις πρώτες του προσπάθειες για συζήτηση. Δώστε του το κουράγιο και την επιβεβαίωση που χρειάζεται για να επιτύχει στις σχέσεις με τους γύρω του. Άλλωστε, η φιλικότητα οδηγεί σε μια επιτυχημένη κοινωνική ζωή και εσείς δεν θέλετε να του στερήσετε κάτι τέτοιο!
Δώστε του πολλές ευκαιρίες για παιχνίδι
Το να παράσχετε στο παιδί σας πολλές ευκαιρίες για παιχνίδι δεν σημαίνει απαραιτήτως να βγαίνετε από το σπίτι και να πηγαίνετε σε παιδικές χαρές και παιδότοπους, παρότι περιστασιακά και κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο. Αντίθετα, μπορείτε να καλείτε σπίτι σας τους φίλους σας με τα παιδιά τους. Εάν, βέβαια, δεν έχετε φίλους με παιδιά, ποτέ δεν είναι αργά για μια καινούργια γνωριμία, η οποία θα ανανεώσει και εσάς αλλά και θα βοηθήσει το παιδί σας. Μια γειτόνισσα, μια παλιά συμμαθήτρια ή κάποια που θα γνωρίσετε τυχαία στο μαγαζάκι της γειτονιάς ή σε ένα παιχνιδάδικο είναι κάποιες από τις επιλογές.
Αφήστε τα παιδιά σας να παίξουν, αφού πρώτα τα έχετε προμηθεύσει με πολλά παιχνίδια, όπως κηρομπογιές, lego, αυτοκινητάκια, αποκριάτικες στολές κ.α. Φροντίστε μόνο τα εν λόγω παιχνίδια να εξάπτουν την φαντασία και να γίνονται υλικά για να εφεύρουν μόνα τους ένα παιχνίδι. Αυτό σημαίνει πως τα βιντεοπαιχνίδια καλό θα ήταν να βγουν εκτός μενού.
Εάν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού διαπιστώσετε πως μαλώνουν για κάποιο παιχνίδι, καλό θα ήταν να μην επέμβετε, παρά μόνο για να επισημάνετε το πρόβλημα. Είναι σημαντικό να τα ενθαρρύνετε να λύσουν μόνα τους τις διαφορές τους. Μεσολαβήστε μόνο στην περίπτωση που κάποιο από τα παιδιά κινδυνέψει.
Δείξτε τρυφερότητα
Δίνοντας στο παιδάκι σας πολλές αγκαλιές, φιλιά και επιβεβαιώσεις το βοηθάτε να κατανοήσει πως το αγαπάτε ακόμα και όταν κάνει λάθη. Τα νήπια που χαίρουν της προσοχής των γονιών τους είναι πιο ανοιχτά και τρυφερά στους γύρω τους, επειδή η γνώση πως αγαπιούνται κάνει ευκολότερο να μοιράζονται κομμάτια του εαυτού τους με τους άλλους.
Εάν είστε πολύ απασχολημένοι και το μικρούλι σας ζητάει κάτι «εδώ και τώρα», κοιτάξτε το στα μάτια και πείτε του πως θα το βοηθήσετε μόλις τελειώσετε με αυτό που ήδη κάνετε. Να θυμάστε πως εάν συνεχώς το αγνοείται όταν αναζητά την προσοχή σας θα λάβει το μήνυμα πως δεν είναι αρκετά σημαντικό για τον χρόνο σας και ακούσια θα περάσει την αίσθηση αυτή και στους γύρω του.
Ενθαρρύνατε τους καλούς τρόπους
Βλέποντάς το να πετάει το φαγητό του στο πάτωμα ή στον τοίχο φωνάζοντας «Δεν το θέλω αυτό» είναι πιθανό να νιώθετε πως το να μάθετε τρόπους στο παιδί σας είναι χαμένος κόπος. Ωστόσο, λίγη επιπλέον προσπάθεια τώρα που είναι ακόμα νωρίς θα σας επιβραβεύσει αργότερα.
Φυσικά, θα υπάρχουν μέρες που θα αρνείται να λέει «καλημέρα» σε έναν γείτονα ή θα ξεχνά να λέει «ευχαριστώ» για ένα νέο παιχνίδι αλλά μην ανησυχείτε και πολύ. Συνεχίστε να διδάσκετε και να ενθαρρύνετε καλούς τρόπους, εξασκήστε τους μαζί του, επαινείτε την σωστή συμπεριφορά και μιλάτε του πάντα με σεβασμό. Με τον τρόπο αυτό θα μάθει να συμπεριφέρεται και στους γύρω του με τον ίδιο τρόπο!
Δώστε το καλό παράδειγμα
Δεν είναι δυνατόν να μετατρέψετε ένα ντροπαλό νήπιο στην ψυχή της παρέας, αλλά ακόμα και τα πιο ακοινώνητα παιδιά μπορούν να γίνουν λίγο πιο εξωστρεφή. Επιταχύνατε την διαδικασία δίνοντας το καλό παράδειγμα. Συμπεριφερθείτε πιο χαρωπά, μιλήστε ευγενικά, συζητήστε με όρεξη και χαμογελάστε περισσότερο.
Να είστε σίγουροι πως το μικρούλι σας θα σας μιμηθεί- άλλωστε, εσείς είστε τα άτομα που θαυμάζει στον κόσμο περισσότερο. Ωστόσο, να είστε υπομονετικοί! Ακόμα και τα πιο φιλικά παιδιά μπορεί να κρυφτούν πίσω από την φούστα της μαμάς τους μόλις δουν έναν ξένο ή να ταλαντευτούν όταν έρθει η ώρα να μοιραστούν ένα παιχνίδι.

από : Happy Parenting

Thursday, October 20, 2016

Θέλετε να σταματάει να τρέχει με μια απλή εντολή;

Θέλετε να σταματάει να τρέχει με μια απλή εντολή; Παίξτε το παρακάτω παιχνίδι!
Τα παιδιά λατρεύουν να τρέχουν. Σκεφτείτε πόσο συναρπαστικό είναι για ένα νήπιο που μόλις έμαθε να περπατάει να συνειδητοποιεί πως έχει την ικανότητα, όχι μόνο να βαδίζει, αλλά να μετακινείται πολύ πολύ γρήγορα. Αυτή η συνήθεια, ωστόσο, δεν είναι και η πιο ασφαλής, μιας και σπάνια ένα μικρό σε ηλικία παιδί μπορεί να κατανοήσει τον κίνδυνο στον οποίο οδεύει.
Όταν βρίσκεστε στον δρόμο είναι φυσικό να το κρατάτε σφιχτά από το χέρι. Τι γίνεται, όμως, στην παιδική χαρά, στην παραλία ή στο πάρκο; Πόσο σίγουροι είστε πως θα σταματήσει να τρέχει προς την κούνια που βρίσκεται σε κίνηση ή προς το σκυλί που δείχνει άγριο;
Ακολουθεί ένα παιχνίδι που μπορεί να κάνει το παιδί να σταματά αμέσως μόλις δώσετε την εντολή:
1. Πείτε στο παιδί πως σήμερα θα παίξετε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι, το οποίο δεν είστε σίγουρη πως μπορεί να φέρει εις πέρας. Εξηγήστε του ότι με την εντολή σας (π.χ. «Πάμε») μπορεί να ξεκινήσει να τρέχει, να παίζει και να κολυμπά αλλά θα πρέπει να παραμένει συγκεντρωμένο ώστε όταν ακούσει την λέξη «STOP» να σταματά και να μένει ακίνητο.
2. Ρωτήστε το εάν θέλει να παίξετε το συγκεκριμένο παιχνίδι και εάν το έχει καταλάβει.
3. Πείτε «πάμε» και γρήγορα πείτε «stop». Επαινέστε το παιδί («δεν περίμενα πως θα τα καταφέρεις τόσο γρήγορα!») και ξαναπείτε «πάμε» για να το  αφήσετε να παίξει. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα δίνετε την εντολή  «stop» για να δείτε τι θα συμβεί. Κάθε φορά που τα καταφέρνει φροντίστε να το επαινείτε.
4. Γυρίζοντας σπίτι εξηγήστε στο παιδί πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι που μόλις παίξατε και συμφωνήστε πως θα το παίζετε κάθε φορά που βρίσκεστε έξω.
5. Όταν δείτε πως σταματάει αυτόματα στην εντολή σας, πείτε του πως αυτή είναι μια πολλή σημαντική λέξη, την οποία θα χρησιμοποιείτε όταν βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο και θέλετε να σταματήσει να κινείται για την ασφάλειά του.
SOS Tip: Δεν είναι απαραίτητο να επιλέξετε την εντολή «stop» αλλά οποιαδήποτε μικρή λέξη που δεν χρησιμοποιείτε συχνά (π.χ. δεινόσαυρος). Ακόμα καλύτερα, αφήστε το παιδί να επιλέξει. Φροντίστε να την μεταχειρίζεστε μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για να μην χάσει την δύναμή της.

από: Happy Parenting

Τεχνικές για να βοηθήσετε ένα παιδί με διάσπαση προσοχής

Σαφώς είναι αρκετά ενοχλητικό για γονείς και εκπαιδευτικούς όταν τα παιδιά δεν ακούν και δεν υπακούν στις εντολές που τους δίνονται. Όταν ένα παιδί με Διαταραχή Ελειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) αποτυγχάνει να ακολουθήσει τις οδηγίες σας, μπορεί να υποθέσετε ότι φέρεται προκλητικά και αντιδραστικά σκοπίμως. Το πρώτο που θα πρέπει να θυμάστε όταν απευθύνεστε σε ένα παιδί με Διάσπαση Προσοχής είναι ότι δυσκολεύεται περισσότερο από άλλα παιδιά:

  • να εστιάσει σε αυτά που του λέτε
  • να διακόψει και να απεμπλακεί από αυτό που κάνει εκείνη την στιγμή (ειδικά εάν πρόκειται για κάτι ευχάριστο)
  • στην εργαζόμενη μνήμη
Για να αυξήσετε τις πιθανότητες να σας ακούσει, να θυμηθεί τι είπατε και να εκτελέσει με επιτυχία αυτόπου του ανατίθεται ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ ακολουθήστε τις παρακάτω τεχνικές:
1. Εξασφαλίστε βλεμματική επαφή. 
Βεβαιωθείτε ότι κερδίσατε την προσοχή του/ της πρώτα πριν δώσετε οδηγίες. Κάνετέ τον/ την να σας κοιτάξει ώστε να αποσπάσετε την προσοχή του από την τηλεόραση, τον υπολογιστή, το παιχνίδι. Στη σχολική αίθουσα ζητήστε του/ της να καθίσει σε μέρος που να εχει άμεση οπτική επαφή με τον δάσκαλο, απέναντι ακριβώς ή σε μπροστινό θρανίο.
2. Δώστε απλές και περιεκτικές οδηγίες.
Χρησιμοποιήστε όσο δυνατόν λιγότερες λέξεις για να μεταφέρετε αυτό που θέλετε στο παιδί: «Σοφία, φόρεσε τα παπούτσια σου τώρα.», «Άνοιξε το βιβλίο της Γλώσσας στην σελίδα 20».
3. Επιβεβαιώστε ότι το παιδί σας άκουσε και ξέρει τι πρέπει να κάνει.
Ένας τρόπος είναι να του ζητήσετε να επαναλάβει αυτό που του ζητήσετε. Επίσης μπορείτε να κάνετε στοχευμένες ερωτήσεις όπως: «Πού πρέπει να πας τώρα;».
4. Αποφύγετε να δίνετε οδηγίες πολλαπλών σταδίων.
Όταν είναι εφικτό να δίνετε μία οδηγία την φορά. Η εργαζόμενη μνήμη των παιδιών με ΔΕΠ-Υ είναι αδύναμη και δυσκολεύονται να συγκρατήσουν πολλές πληροφορίες, ειδικότερα εάν ταυτόχρονα κάνουν κάποια δραστηριότητα.
5. Χρησιμοποιήστε οπτικά βοηθήματα.
Εάν είναι απαραίτητο να δοθούν στο παιδί πολλαπλές οδηγίες, ένα οπτικό βοήθημα μνήμης είναι το ιδανικό μέσο υπενθύμισης: χρησιμοποιήστε ένα αριθμημένο σχεδιάγραμμα, μία λίστα, εικόνες, χαρτάκια post-it όπου θα εξηγείτε ακριβώς τι πρέπει να κάνει.
6. Αποφύγετε τιις αόριστες οδηγίες που μπορεί να παρερμηνευτούν.
Η πιο κλασική είναι «Φτιάξε το δωμάτιό σου». Γίνετε πιο συγκεκριμένοι και καθορίστε τι ακριβώς εννοείτε με λογίκες και εύχρηστες γαι το παιδί εντολές: «1. Τα άπλυτα στο καλάθι, 2. Τα παιχνίδια στο κουτί, 3. Κρέμασε την βρεγμένη πετσέτα στο μπάνιο.» Έτσι οι οδηγίες μπορούν να δοθούν γραπτώς σε μορφή λίστας ώστε να μπορεί το παιδί να διαγράφει ό,τι έχει ολοκληρώσει και να προχωρά στην επόμενη εργασία.
Adapted from
  1. Sandra Rief (2005) How to Reach & Teach Children with ADD/ADHD, Second Edition, San Francisco: Jossey Bass
  2. Sandra Rief (2008) The ADD/ADHD Checklist: A Practical Reference for Parents & Teachers, Second Edition.San Francisco: Jossey Bass

Friday, October 14, 2016

Χειροτεχνία με χαρτόσπιτα

Σύνδεσμος:      http://xeirotechnies.blogspot.gr/2015/09/blog-post_22.html

Τα πιο ωραία Χαρτόσπιτα 

Αν σας αρέσουν τα printables, τότε διαβάζετε την σωστή ανάρτηση. Βάλτε μελάνι στον εκτυπωτή γιατί σήμερα θα τυπώσουμε μια μικρή πολιτεία! Σπιτάκια, έπιπλα, καταστήματα, αυτοκίνητα, ένα project που μπορείτε να υλοποιήσετε σταδιακά και τα παιδιά θα λατρέψουν. Όλα τα αρχεία είναι free, έγχρωμα και με απίστευτες λεπτομέρειες. Μπορείτε να διαλέξετε ένα από όλα ή και όλα!

για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ
Κουζίνα
για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ
Καθιστικό
για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ
Μπάνιο
για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ
Κατάστημα cafe
 για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ
Φούρνος
 για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ 
Ανθοπωλείο
 για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ 
 Οπωροπωλείο
 για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ 

 για να τυπώσετε το αρχείο pdf, πατήστε εδώ 
όλα τα αρχεία είναι από το paper museum

Πως να φτιάξουμε βραχιολάκια για τον Μάρτη

Πώς να φτιάξουμε υπέροχα βραχιολάκια για το Μάρτη με την τεχνική kumihimo!

Φτιάχνουμε βραχιόλι «Μάρτη» από λευκή και κόκκινη κλωστή με μία ιδιαίτερη και μοντέρνα πλέξη, συγκεκριμένα σύμφωνα με την τεχνική kumihimo. Kumi σημαίνει πλεξούδα και Himo κορδόνι ή καλώδιο, έτσι Kukihimo σημαίνει πλεκτά κορδόνια/καλώδια.Το παραδοσιακό αυτό βραχιολάκι, που λέγεται «Μάρτης» ή «μαρτάκι», είναι ιδανικό για να υποδεχθούμε την άνοιξη και να προστατευθούμε από τον ήλιο με τον πιο γλυκό και όμορφο τρόπο.                                                                                                           
     

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι κλωστές κόκκινου και άσπρου χρώματος καθώς και ένα Kumihimo δίσκο, τον οποίο θα φτιάξουμε μόνη μας από ένα σκληρό χαρτόνι:


Με την τεχνική αυτή που θα μάθουμε σήμερα μπορούμε να φτιάχνουμε βριαχιολάκια για κάθε εποχή με κλωστές αγαπημένων μας χρωμάτων, περνώντας έτσι δημιουργικές ώρες.

Υλικά:
Kumihimo δίσκο μπορούμε να βρούμε σε επιλεγμένα μαγαζιά, ωστόσο και ο δικός μας δίσκος που θα φτιάξουμε σε λίγο είναι αρκετά εντυπωσιακός και πολύ-πολύ βοηθητικός. Συγκεκριμένα θα χρειαστούμε:
• Ένα κομμάτι μεσαίου πάχους χαρτόνι για να κόψουμε το δίσκο Kumihimo με διάμετρο περίπου τη διάμετρο ενός ποτηριού του νερού, επομένως θα χρειαστούμε κι ένα ποτήρι του νερού. Σε περίπτωση που δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ποτήρι, μπορείτε με την βοήθεια ενός διαβήτη να χαράξετε έναν κύκλο με διάμετρο περίπου 10 εκατοστά.
• Ένα μολύβι, ένα ψαλίδι και ένα χάρακα, και
• 7 κομμάτια μαλλιού/νήμα για πλέξιμο ή κλωστής για κέντημα περίπου 40-45 εκ. (ανάλογα και το χέρι)

Εκτέλεση:
Παίρνουμε το χαρτόνι και με το ποτήρι του νερού σχεδιάζουμε έναν κύκλο πάνω του. Με το ψαλίδι μας κόβουμε προσεκτικά τον κύκλο. Στη συνέχεα με το μολύβι και τη βοήθεια του χάρακα μας, διαιρούμε τον κύκλο αρχικά σε δύο μέρη (δύο ημικύκλια, βλέπε λεπτομέρεια/βήμα 1 της πιο κάτω εικόνας), ακολούθως σε 4 τεταρτημόρια (λεπτομέρεια/βήμα 2) και τέλος σε οχτώ ίσα τμήματα (λεπτομέρεια/βήμα 3 και 4):


Βήμα 5ο, Με το ψαλίδι μας ψαλιδίζουμε τις άκρες των 8 τμημάτων που μόλις δημιουργήσαμε.
Βήμα 6ο, Ακολούθως με το ψαλίδι στρογγυλεύουμε τα 8 τμήματα του κύκλου ώστε να δημιουργήσουμε μία μαργαρίτα, το σχήμα της οποίας θα μας διευκολύνει να μην μπερδεύονται οι κλωστές μας και να πλέκονται εύκολα.
Βήμα 7ο και 8ο, Κάνουμε στο κέντρο της μαργαρίτας μας μία τρύπα με το ψαλίδι και περιστρέφοντας το μία-δύο φορές, η τρύπα του δίσκου μας (της μαργαρίτας μας) μεγεθύνεται και σταθεροποιείται.
και ο Kumihimo δίσκο μας με τις 8 υποδοχές/ εγκοπές είναι έτοιμος για χρήση!


Τώρα είμαστε σε θέση να αρχίσουμε το πλέξιμο του βραχιολιού μας!
Η τεχνική kumihimo είναι αρκετά εύκολη για τα παιδιά – και το μόνο που πρέπει να τους δείξουμε είναι πώς να κινηθούν οι κλωστές κατά μήκος του κύκλου/δίσκου, μετρώντας 1, 2, 3, και προχωρώντας στην κενή υποδοχή.

Παίρνουμε τα 7 κομμάτια μαλλιού/νήματος ή κλωστής και τα δένουμε όλα με έναν κόμπο στη μια τους άκρη. Περνάμε τις δεμένες μας κλωστές μέσα από την τρύπα του δίσκου. Σε περίπτωση που ο κόμπος μας είναι μικρός ή η τρύπα που κόψαμε μεγάλη, στερεώνουμε τον κόμπο με λίγο σελοτέιπ.


Η επιλογή των χρωμάτων των κλωστών που χρησιμοποιούμε, καθορίζει και το τελικό σχέδιο του βραχιολιού. Στο παράδειγμα μας χρησιμοποιούμε 6 κλωστές κόκκινες και μία άσπρη για να είναι πιο εύκολο να εξηγήσουμε την τεχνική. Έτσι τοποθετούμε τις 7 κλωστές στις υποδοχές του δίσκου, κάθε κλωστή σε μία υποδοχή, ώστε να μείνει μία υποδοχή του δίσκου κενή. Το κλειδί της τεχνικής είναι κατά το γύρισμα του δίσκου αυτή η κενή υποδοχή να βλέπει πάντα προς τα κάτω.

Συγκεκριμένα, έχοντας τοποθετήσει τις κλωστές μας όπως βλέπουμε στην πιο κάτω εικόνα, παίρνουμε την κλωστή που βρίσκεται 3 υποδοχές πίσω από την κενή υποδοχή του δίσκου, δηλαδή από την κενή υποδοχή-σημείο 0 μετράμε 1,2,3 και παίρνουμε την κλωστή άσπρου χρώματος (βλέπε σημείο 3), την οποία ακολούθως τοποθετούμε στην κενή υποδοχή του δίσκου (βλέπε σημείο 0):


Αμέσως γυρίζουμε τον δίσκο μας αριστερόστροφα ώστε η νέα κενή υποδοχή να βλέπει και πάλι προς τα κάτω.


Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία, δηλαδή παίρνουμε την κλωστή που βρίσκεται 3 υποδοχές πίσω από την νέα κενή υποδοχή του δίσκου, τώρα είναι κλωστή κόκκινου χρώματος, και την τοποθετούμε στην κενή υποδοχή. Γυρίζουμε και πάλι αριστερόστροφα τον δίσκο μας ώστε η κενή υποδοχή να βλέπει προς τα κάτω …κοκ.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Πρέπει να θυμόμαστε να γυρίζουμε το δίσκο μας πάντα προς την ίδια κατεύθυνση. Για το σκοπό αυτό θα μας ήταν πολύ χρήσιμο να σημειώναμε με ένα βελάκι πάνω στο δίσκο την κατεύθυνση περιστροφής.

Αυτό είναι όλο! Η διαδικασία επαναλαμβάνεται ωσότου το βραχιόλι μας που σχηματίζεται κάτω από την τρύπα του δίσκου, αποκτήσει το επιθυμητό μήκος!

Αφού το βραχιόλι μας μεγαλώσει αρκετά, βγάζουμε τις κλωστές από το δίσκο και τις δένουμε όλες μαζί πάλι σε κόμπο, όπως κάναμε και στην αρχή. Αφήνουμε ένα μικρό κενό και ξαναπιάνουμε με κόμπο τις κλωστές μας. Αυτό το μικρό κενό θα είναι το κούμπωμα μας, από εκεί μέσα θα περνάει ο πρώτος κόμπος που κάναμε και το βραχιόλι θα παραμένει στη θέση του. Τέλος κόβουμε τις κλωστές που περισσεύουν.

Το βραχιολάκι του Μάρτη είναι έτοιμο!!!

Κολικοί

  1. Προμηθευτείτε μια μπάλα ισορροπίας. Θα χρειαστείτε μια μεγάλη ή μέτρια μπάλα ισορροπίας όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε ασκήσεις γυμναστικής. Μαζί με το μωρό σας και την μπάλα μεταφερθείτε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.exercise-balls
  2. Αγκαλιάστε το και καθίστε. Κρατήστε το στην αγκαλιά σας, κοντά στο στήθος σας και βεβαιωθείτε ότι το κεφαλάκι και η σπονδυλική του στήλη είναι σταθερά (π.χ. να μην φεύγει το κεφάλι του προς τα πίσω). Για να το πετύχετε αυτό βεβαιωθείτε ότι τόσο το κεφάλι του όσο και το σώμα του εφάπτονται καλά με το σώμα σας.  
  3. Ελαφρά πηδηματάκια. Αφού κρατάτε σταθερό το σώμα του μωρού σας, αρχίστε να αναπηδάτε πάνω στην μπάλα καθιστοί ελαφρά και μαλακά. Η κίνηση αυτή του θυμίζει τον τρόπο που κινείτο και εκείνο μέσα στη μήτρα κάθε φορά που εσείς περπατούσατε και μοιάζει πάρα πολύ με την αίσθηση που έχει κάποιος όταν πηδάει κάποιος μέσα στο νερό. Για το λόγο αυτό είναι πολύ πιο αποτελεσματική από μια απλή βόλτα στην αγκαλιά σας ή από μια βόλτα με το αυτοκίνητο. Το μωρό σας θα ησυχάσει μέσα σε δευτερόλεπτα και το πιθανότερο είναι να αποκοιμηθεί! 
από : Happy parenting 

Χειροτεχνία - Κάστρο

Κατασκευάστε ένα κάστρο από χαρτόκουτα για ατελείωτες ώρες δημιουργικού παιχνιδιού.

Χάρτινο κάστρο

Υλικά
  • ένα τουλάχιστον μεγάλο χαρτόκουτο (και άλλα σε μικρότερα μεγέθη, εάν θέλετε κάτι πιο περίπλοκο) 
  • ψαλίδι
  • χρωματιστές ταινίες
  • μαρκαδόρους
  • ύφασμα
Κατασκευή
  • Ανοίξτε τα χαρτόκουτα και απλώστε τα επίπεδα στο έδαφος. 
  • Σχεδιάστε και κόψτε την κεντρική πόρτα του κάστρου (μόνο τις 3 πλευρές) για να μπορεί το μικρό σας να την ανοιγοκλείνει.
  • Στο μεγαλύτερο χαρτόκουτο κόψτε παράθυρα και κολλήστε από την πίσω πλευρά ύφασμα για να φτιάξετε κουρτίνες. 
  • Στην κορυφή σχεδιάστε πολεμίστρες και αφαιρέστε το χαρτόνι που δεν χρειάζεται.
  • Αφήστε το μικρό σας να αυτοσχεδιάσει διασκοσμώντας την πρόσοψη του χάρτινου κάστρου με τις χρωματιστές ταινίες. 
  • Κόψτε παράθυρα ή εγκοπές για του ρίχνετε γράμματα στα μικρότερα χαρτόκουτα.
  • Αφού έχετε τελειώσει με τη διακόσμηση και τις λεπτομέρειες του κτηρίου, ορθώστε τα χαρτόκουτα και στερεώστε τα στο έδαφος με χαρτοταινία για να παραμείνουν σταθερά ενώ το μικρό σας θα μπαινοβγαίνει.
  • Τοποθετήστε τα μικρότερα χαρτόκουτα δίπλα στο μεγάλο και ανοίξτε τρύπες για να επικοινωνούν μεταξύ τους. 
  • Το κάστρο είναι έτοιμο να υποδεχτεί το μικρό σας για να απολαύσει ατελείωτες ώρες δημιουργικού παιχνιδιού. 
Το κάστρο μπορεί να εγκατασταθεί στο δωμάτιο του παιδιού σας αλλά και στην αυλή ή το μπαλκόνι σας τώρα που ο καιρός ανοίγει.

Ζωγραφική για μικρά παιδιά

10 κόλπα για να ζωγραφίζει το παιδί ζωάκια στο λεπτό

Η ζωγραφική δεν είναι διαγωνισμός ταλέντου, είναι τρόπος έκφρασης και πρέπει να αντιμετωπίζεται με όρους απόλυτης ελευθερίας. Ωστόσο, όλα τα παιδιά, αγαπούν να μαθαίνουν κολπάκια στο σκιτσάρισμα. Γι’ αυτό κι εμείς βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε δέκα διαφορετικούς τρόπους να ζωγραφίσετε με το παιδί ζωάκια του βουνού και του λόγγου, ξεκινώντας από απλά σχήματα και συνεχίζοντας με τις λεπτομέρειες.
10 κόλπα για να ζωγραφίζει το παιδί ζωάκια στο λεπτό

Μια μελισσούλα (δεν) φέρνει την Άνοιξη

 

Πουπουλένιο προβατάκι

Είναι όλοι τους γουρούνια

Με 'χεις φίλο;

Ένα μικράκι ελεφαντάκι 420 κιλά

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου #2

Ένα -όχι και τόσο τρομακτικό- καρχαριάκι

Πώς ένα βέλος μεταμορφώνεται σε πουλάκι

Και πώς ένας αριθμός μεταμορφώνεται σε κύκνο

Στον ιστό της αράχνης